✋ روش های حل اختلاف گوناگون هستند که به دو دسته الزام آور و غیر الزام آور تقسیم میشود:

🔹 روش های الزام آور مانند داوری و رسیدگی قضایی دادگاه ها که اشخاص باید آن را انجام دهند.

🔸 روش های غیر الزام آور مانند سازش، میانجیگری، مذاکره و... که افراد الزامی برای انجام آنها ندارند.

✅ بنابراین، داوری یک روش حل اختلاف الزام آور با هدف صلح و سازش میباشد که اشخاص و طرفین به جای مراجعه به دادگستری اختلاف خود را به داور یا داوران مشخص و مورد اعتماد ارجاع می دهند و آنها ملزم به اجرای رای داور هستند.

📌 داوری یک شیوه حل و فصل اختلافات خارج از دادگستری است که نیاز به رعایت تشریفات دادرسی ندارد. اشخاص میتوانند در سه زمان به داور مراجعه نمایند:

۱. داوری در زمان انعقاد قرارداد:
داور برگزیده امکان دارد در زمان انعقاد قرارداد ذیل قرارداد مشخص شده باشد.

۲. داوری در زمان اجرای مفاد قرارداد:
در صورتی که در زمان اجرای مفاد آن به اختلاف بربخورند و با تراضی یکدیگر مشکل خود را به داوری ارجاع دهند.

۳. داوری پس از طرح دعوی در دادگاه:
حتی امکان دارد پس از طرح دعوی در دادگاه، قاضی طرفین را به داوری ارجاع دهد.

✅ بنابراین، بر اساس قانون، انتخاب داور در هر مرحله‌ای اعم از زمان انعقاد قرارداد یا در زمان اجرای مفاد آن و حتی پس از طرح دعوی در دادگاه ممکن است.

📌 داوری میتواند به صورت انتخاب هیئت داوری سه نفره باشد که یک داور به انتخاب هر یک از طرفین و یک داور مرضی‌الطرفین باشد یا اینکه طرفین در خصوص داوری یک شخص به توافق رسیده باشند.

📌 داور میتواند یک شخص حقیقی و فرد باشد یا شخص حقوقی باشد یعنی شرکت یا مؤسسه‌ای بعنوان داور تعیین شود.

🔗 منبع: splus.ir/vekalats